Μια ιστορία της γιαγιάς μου από τα παιδικά της χρόνια,
Στις γιορτές πηγαίναμε στο χωριό που περνάμε πολύ ωραία, για Πάσχα ψήναμε το αρνί, είχανε τυριά, γάλα από τις κατσίκες… Εμείς που θέλαμε να κάνουμε τις έξυπνες Αθηναίες, που θα πηγαίναμε στο χωριό… Και βρίσκουμε στην Καλλιθέα που μέναμε, αυγά κόκκινα γυαλιστερά σαν να ήταν τα αυγά της Λαμπρής, αλλά ήταν ξύλινα. Είχε πετύχει μια φορά στην Αθήνα στο σπίτι μας. Τα βάζαμε στην πιατέλα μαζί με τα άλλα αυγά κι εμείς που ξέραμε πήραμε πρώτες τα ξύλινα και τους σπάσαμε όλους ! Πήραμε λοιπόν τα αυγά στις τσέπες μας και πάμε να τους κάνουμε τους έξυπνους! Όταν φτάσαμε δεν ξέρω, μας πήρανε είδηση, μας ακούσανε να μιλάμε εγώ και η αδερφή μου, το σχολιάσανε οι μεγάλοι… Έρχεται η ώρα της ανάστασης γίνεται το τραπέζι τα αυγά τσακ! Τα παίρνουμε πρώτα εγώ η έξυπνη και μετά η αδελφή μου. Ο παππούς μου κάνει έτσι και είχε το αυγό που μπαλώνανε τις κάλτσες. Που έτυχε να ήταν κι αυτό κόκκινο και το είχε στην τσέπη του. Λέει έλα να τσουγκρίσουμε! Κρατάει το αυγό κάτω, κάνω εγώ, τίποτα. Ξανακάνω εγω, τίποτα. Ξύλο εγώ, ξύλο εκείνος! Να γελάει όλο το τραπέζι!… Και με είχαν καταλάβει. Κι ο παππούς μου με έβαζε στη θέση.

Meliti – Texte / Text
Histoire écrite en grec / Story written in Greek / Ιστορία γραμμένη στα ελληνικά